Van Halicarnassus tot het moderne Bodrum

In de oudheid stond Bodrum bekend als Halicarnassus. Lelegers, Cariërs en Doriërs leefden op dit land; de stad werd een van de belangrijkste centra van de regio Carië. Volgens Herodotus, bekend als de 'vader van de geschiedschrijving', werd Halicarnassus gesticht door de Doriërs. In de 6e eeuw v.Chr. kwam de stad onder Perzisch bestuur en bereikte haar hoogtepunt tijdens het bewind van koning Mausolus. Met de uitroeping van Halicarnassus tot hoofdstad ontwikkelde de stad zich snel, en het Mausoleum dat ter nagedachtenis aan Mausolus werd gebouwd, ging de geschiedenis in als een van de zeven wereldwonderen. In 334 v.Chr. werd de stad veroverd door Alexander de Grote en begon deze langzaamaan haar oude macht te verliezen.

Bodrum bleef een kleine nederzetting in de Romeinse en Byzantijnse tijd en kwam vanaf de 13e eeuw n.Chr. onder Turks bestuur. De stad, die korte tijd deel uitmaakte van het vorstendom Menteşe, werd in de 15e eeuw een belangrijke strategische basis met het kasteel dat door de ridders van Sint-Jan werd gebouwd. Dit kasteel van Bodrum is tegenwoordig een van de belangrijkste symbolen van de stad. In 1523, tijdens het bewind van Suleyman de Grote, werd Bodrum ingelijfd bij het Ottomaanse Rijk.

In de vroege jaren van de Republiek leek Bodrum op een rustig kustplaatsje met zijn kalme haven, witte huizen en vissers. Cevat Sakir Kabaağaçlı, de 'Visser van Halicarnassus', die in 1925 in ballingschap naar Bodrum kwam, speelde een doorslaggevende rol bij het vormgeven van de culturele en literaire identiteit van de stad. Dankzij zijn werken met passie voor de natuur, de zee en het Egeïsche leven, begon Bodrum kunstenaars en intellectuelen aan te trekken; het concept van de 'Blauwe Reis', dat tegenwoordig wereldwijd bekend is, werd in deze unieke geografie geboren. Bodrum onderging sinds de jaren zestig een snelle transformatie door de ontwikkeling van het toerisme en is erin geslaagd de traditionele sfeer te combineren met het moderne leven.